Irena Sendlerowa - kobieta, która podczas II wojny swiatowej uratowala tysiace Zydów - nie zyje - podal portal gazeta.pl. Miala 98 lat.


Uslugi

Auschwitz

Fotografie

Wspomnienia Tych
którzy przeżyli

Return to English

Holocaust Survivors

Holocaust Books

Photos

Video

Poland's Holocaust

Poland's Holocaust - bookcover
By: Tadeusz Piotrowski

"The most complete guide to this period of history. The only book that offers to understand the different factors and all the events related to Poland's Holocaust, which included Jews, Poles, Ukrainian and other nations. The "reasons" and vows to ethnical cleansing are shown very thoroughly. If you compare your "standard" knowledge taken from mass media to that one offered in this book, you'll find a big difference. For me this book makes sense of events of Poland's Holocaust" Available again at Amazon.com! Reviewer: klimekk from Calgary, AB Canada. Average Amazon.com Customer Rating:

Dictionary
Polish-English English-Polish

With Complete Phonetics
Menu Terms Business Terms
by Iwo Cyprian Pogonowski

 

PIĘĆ MILIONÓW ZAPOMNIANYCH

Polish patch worn during the Holocaust

Autor: Terese Pencak Schwartz

Dorastając wśród polskiej społeczności okolic Detroit, będąc wychowywana przez mówiących po polsku rodziców, słyszałam wiele opowieści o okropnościach Holocaustu. Bardzo wcześnie dowiedziałam się, o tym jak mój dom rodzinny został całkowicie spalony przez Nazistów, ponieważ mój Wujek Lekan ukrywał małą Żydówkę. Mimo, że opowiadanie tych historii było dla moich rodziców [Frank i Ewa Pencak] bardzo bolesne, uważali, że ważniejsze od bólu jest to, bym znała historie Holocaustu.

Kiedy parę lat temu przeprowadziłam się do Los Angeles zorientowałam się, że spora liczba ludzi nie ma pojęcia o tym, iż prawie połowa ofiar Holocaustu to nie-Żydzi. Gdy słyszałam, czytałam lub widziałam jakiekolwiek wzmianki na temat Holocaustu zwracałam uwagę, iż z reguły bardzo niewiele miejsca poświęcano 5-ciu milionom nieżydowskich ofiar z reguły pisano lub mówiono o nich "ci inni".

Co gorsza, wydaje mi się, że wiele osób nie wie nawet o istnieniu tych "innych". Jak tylko wspominałam w rozmowach, że moi rodzice przeżyli Holocaust, moi rozmówcy patrzyli na mnie dziwacznie i mówili: "Oh, nie wiedzieliśmy, że ty jesteś Żydówką!" Odnosiłam wrażenie, że nie mieli pojęcia, że prócz Żydów były jeszcze jakieś ofiary Holocaustu. To dało mi dużo do myślenia. Zaczęłam czytać i studiować uważnie książki o tematyce dotyczącej historii II Wojny Światowej i Holocaustu. Z pewnością moi rodzice nie wymyślili historii, które opowiadali!

Jestem Żydówką. Przyjęłam to wyznanie w 1979 roku po studiach na Uniwersytecie Żydowskim (University of Judaism), rok przed poślubieniem wspaniałego mężczyzny, Żyda. Należę do kościoła żydowskiego, nasza córka uczęszcza tam na naukę religii. Kocham i podziwiam religie i społeczność żydowską. W żaden sposób nie staram się pomniejszyć znaczenia ogromu cierpień i śmierci 5,860,000 Żydów w czasie II Wojny Światowej. Żydzi byli przeznaczeni przez Nazistów na totalna zagładę jest to mający ogromne znaczenie fakt, którego nie można w żaden sposób podważyć ani pomniejszyć jego znaczenia.

Po przestudiowaniu szeregu książek, dowiedziałam się sporo na temat Holocaustu, więcej nawet niż oczekiwałam. Moi rodzice mieli racje. Byli naprawdę ofiarami Holocaustu. Wszyscy Polacy cierpieli ogromnie Żydzi i nie-Żydzi.

Jedenaście milionów drogocennych istnień ludzkich zniknęło z powierzchni ziemi. Sześć milionów z tych jedenastu to byli polscy obywatele. Połowa z nich to byli nie-Żydzi. Żydzi byli wybrani jako cel całkowitej zagłady dopiero w dalszej części wojny. To dopiero trzy lata po wybuchu wojny, na konferencji Wannsee, 20 stycznia 1942 roku totalne unicestwienie Żydów zostało ogłoszone pod nazwa "Ostateczne Rozwiązanie". Na początku Hitlera nie interesowało czy ludzie byli Żydami, Katolikami czy kimkolwiek innym. Chciał tylko jednego kontroli nad Polską i zagłady wszystkich Polaków.

22 sierpnia 1939 roku, parę dni przed rozpoczęciem wojny, Hitler upoważnił swoich dowódców do "... zabijania bez miłosierdzia czy litości wszystkich mężczyzn, kobiety i dzieci polskiego pochodzenia lub mówiących po polsku. Tylko w ten sposób jesteśmy w stanie zapewnić sobie niezbędną przestrzeń życiową..." Heinrich Himmler powtórzył rozporządzenie: "...wszyscy Polacy znikną z powierzchni ziemi. To zasadnicze by potężni Niemcy zdali sobie sprawę z tego, że głównym ich zadaniem jest zniszczenie wszystkich Polaków..."

1 września 1939 roku Hitler najechał na Polskę z trzech stron. Niezwyciężone siły niemieckie zaatakowały z zachodu, północy i południa. Polska nie miała najmniejszych szans. 8 października 1939 roku polscy Żydzi i nie-Żydzi pozbawieni zostali wszelkich praw i poddani specjalnemu ustawodawstwu. Natychmiast wprowadzone zostały racje żywnościowe i drastyczne ograniczenia medyczne, pozwalające jedynie na zaspokojenie minimalnych potrzeb. Młodzi polscy mężczyźni zostali siłą werbowani do niemieckiej armii. Używanie polskiego języka zostało zakazane, niemiecki stał się językiem obowiązującym. Wszystkie szkoły średnie i uniwersytety pozamykano. Zlikwidowano polską prasę. Biblioteki i księgarnie palono. Polska sztuka i kultura została zniszczona. Palono kościoły i budynki religijne. Większość księży została aresztowana i zesłana do obozów koncentracyjnych. Polskie nazwy ulic zmieniano na niemieckie, polskie tablice z nazwami ulic niszczono. Polskie nazwy miast i miasteczek zmieniano na nazwy niemieckie. Zamierzeniem Hitlera było zatarcie wszelkich śladów polskiej historii i kultury. Jako państwo Polska ucierpiała najbardziej ze wszystkich krajów biorących udział w II Wojnie Światowej, zarówno jeśli chodzi o straty w ludziach jak i dobrach materialnych.

Jedna z pierwszych publicznych egzekucji II Wojny Światowej było okrutne rozstrzelanie grupy polskich Harcerzy. Ksiądz, który śpieszył umierającym chłopcom z pomocą również rozstrzelany został z zimna krwią. Chłopcy w wieku od 12 do 16 lat byli jednymi z pierwszych niewinnych ofiar Holocaustu. Setki polskich przywódców, burmistrzów, urzędników, księży, nauczycieli, prawników, sędziów, senatorów, lekarzy zostało rozstrzelanych w publicznych egzekucjach. Większa część polskiej inteligencji, klasy przewodniej, została zesłana do obozów koncentracyjnych, gdzie potem zginęła.

Pierwsza masowa egzekucja II Wojny Światowej miała miejsce w Wawrze pod Warszawa, 27 grudnia 1939 roku. 107 polskich mężczyzn, nieŻydow zostało wyciągniętych bez ostrzeżenia, nocą z domów i rozstrzelanych. To był początek łapanek. W czerwcu 1940 roku masowe egzekucje trwały nieprzerwanie w lasach nieopodal Warszawy. Celem tych egzekucji, deportacji i bezlitosnej dominacji było całkowite zastraszenie, sterroryzowanie i zmuszenie Polaków do absolutnej uległości.


W tym samym czasie Związek Sowiecki napadł na Polskę ze wschodu. Sowieci i Niemcy podzielili Polskę na pól, dzieląc miedzy siebie cale terytorium kraju. Część zachodnia, okupowana przez Nazistów została uznana w październiku 1939 roku za nowe terytorium, któremu nadano nazwę "Generalna Gubernia". Część wschodnia Polski została wcielona do Związku Sowieckiego. To nowe "ustalenie granic" nadało sowieckie obywatelstwo polskim mieszkańcom wschodnich terenów. Poza tym wszyscy młodzi polscy mężczyźni zostali wcieleni do sowieckiej armii.

Tak jak Naziści i Sowieci opierali swe rządy w Polsce na terrorze. Zawładnęli polskimi interesami, zagarnęli polskie fabryki, niszczyli kościoły i budynki kościelne. Polska złotówka została wycofana z obiegu jako środek płatniczy. Wszystkie banki zostały zamknięte a konta zablokowane.

Podczas wojny Polska utraciła 45% lekarzy, 57% prawników, 40% profesorów, 30% pracowników technicznych, ponad 18% duchowieństwa oraz większość przedstawicieli prasy. Polska inteligencja była pierwszym celem zagłady, gdyż Naziści zdawali sobie sprawę, iż zniszczenie tej właśnie grupy społecznej da im możliwość łatwiejszej depolonizacji kraju i sprawowania całkowitej kontroli.

W Oświęcimiu zginęło ponad 100,000 nie-Żydów polskiego pochodzenia. Mniej więcej 2,000,000 Polaków zostało siłą deportowanych do obozów pracy na terenie III Rzeszy. Rosjanie wywieźli prawie 1,700,000 polskich nie-Żydów na Syberie. Mężczyźni, kobiety i dzieci byli zmuszeni opuszczać swe domy bez żadnego uprzedzenia. Przewożeni bydlęcymi wagonami kolejowymi w czasie zimy, kiedy temperatura spadała poniżej zera, umierali przed dotarciem do celu podroży. Polskie dzieci o aryjskich rysach wyrywane były z objęć matek i oddawane niemieckim rodzinom na wychowanie.

Polacy zostali podzieleni przez Niemców według charakterystyki rasowej. Ci, o wyglądzie aryjskim byli przewożeni do Łodzi na dalsze badania rasowe. Inni zsyłani byli do III Rzeszy na przymusowe roboty. Reszta jechała do Oświęcimia na śmierć. Polscy Chrześcijanie byli pierwszymi ofiarami osławionych obozów śmierci. Przez pierwsze 21 miesięcy, począwszy od 1940 roku, Oświęcim zapełniony był polskimi nieŻydami. Pierwszy Polak zmarł w Oświęcimiu w czerwcu 1940 roku a pierwszy Żyd w październiku 1942.

Ze względu na zniszczenie polskiej prasy przez Nazistów, większość świata jak i większość okupowanej Polski nie wiedziała nic o okropieństwach jakie miały miejsce w Oświęcimiu. Po dzień dzisiejszy większość dokumentacji na temat Holocaustu nie jest dostępna. Wszystkie dokumenty oświęcimskie zostały skradzione przez Sowietów i nigdy nie zostały zwrócone. Celem Nazistów było przerobienie i napisanie na nowo historii. Niszczyli książki, pomniki, pamiątki narodowe, historyczne napisy. Zaczęli silną akcje propagandową mającą na celu przekonanie reszty świata o ich niezniszczalnej przewadze i sile a jednocześnie o słabości i niższości Polaków.

To oczywiste i niepodważalne, że Hitler nienawidził Żydów i spowodował śmierć sześciu milionów. Tragiczne jest jednak, że niewinne ofiary nie-żydowskiego pochodzenia często zapominane są w kontekście uroczystości ku pamięci poległych w czasie Holocaustu. Jedenaście milionów drogocennych istnień ludzkich zginęło. Piec milionów to byli nie-Żydzi. Trzy miliony to byli polscy Chrześcijanie i Katolicy. To oczywiste i niepodważalne, że Hitler nienawidził Żydów i spowodował śmierć sześciu milionów. Tragiczne jest jednak, że niewinne ofiary nie-żydowskiego pochodzenia często zapominane są w kontekście uroczystości ku pamięci poległych w czasie Holocaustu. Jedenaście milionów drogocennych istnień ludzkich zginęło. Piec milionów to byli nie-Żydzi. Trzy miliony to byli polscy Chrześcijanie i Katolicy. ">To byłoby wielce przykre, gdyby chociaż jedno bezcenne życie ludzkie, unicestwione tak okrutnie, pozostało zapomniane. Byłoby tragedią gdyby zapomniane zostało pięć milionów.

Copyright (c) 1997 - 2008 Terese Pencak Schwartz
Tłumaczenie: Magdalena Mrowec

Return to English Version 

English Home Page | Who Were the 5 Million? | Stories of Survival | Recommended Books

Google